هيچ كوچه ای
طنين گام های مشوش ت را
به ياد نخواهد آورد
هيچ شب پره ای
امتداد نگاه گريزانت را
به يافتن چراغ
نخواهد جست
ذهن سيمانی هيچ ديواری
خيال چهره کاه گلی ات را
بر خويش
حك نخواهد كرد
كه تو گم شده ای
كه تو بيهوده
يابنده ات را می جویی.
(30 فروردين 1387– خوابگاه)